محمد حسینی امامی، کارشناس حیات وحش در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری مهر، با اشاره به وضعیت نگرانکننده یوزپلنگ آسیایی در ایران گفت: این گونه از گذشته با مشکلات متعددی مواجه بوده و اکنون نیز تخریب پوشش گیاهی و از بین رفتن کریدورهای زیستی، به یکی از عوامل اصلی کاهش جمعیت آن تبدیل شده است.
وی توضیح داد: یوزها برخلاف برخی گونهها مانند پلنگ، نیازمند زیستگاههای بسیار وسیع هستند و قلمروهای گستردهای را برای بقا طی میکنند و همین ویژگی باعث میشود تخریب زیستگاه و تکهتکه شدن آن، اثرات شدیدی بر بقای این گونه داشته باشد.
حسینی امامی با اشاره به شرایط زیستی یوزها افزود: این حیوانات عمدتاً در مناطق کویری زندگی میکنند که منابع غذایی در آنها محدود است، بنابراین برای یافتن طعمه و زیستگاه مناسبتر، ناچار به مهاجرتهای طولانی، حتی در مقیاس استانی، میشوند.
جادهها؛ بزرگترین عامل تلفات یوز ایرانی
وی با ذکر نمونهای از این جابهجاییها گفت: در منطقه توران مشاهده میشود که یوزها به سمت مناطق شمالیتر مانند میاندشت حرکت میکنند، که این مسیرها همان کریدورهای حیاتی برای بقای جمعیت این گونه محسوب میشوند.
این کارشناس حیات وحش تصادفات جادهای را بزرگترین تهدید فعلی برای یوزها دانست و گفت: جاده جاده تهران-مشهد که از میان زیستگاههای اصلی یوز عبور میکند، طی سالهای اخیر بیشترین تلفات را به این گونه وارد کرده است.
به گفته وی؛ هرچند اقداماتی مانند فنسکشی در بخشهایی از این مسیر با همکاری نهادهای مسئول انجام شده تا یوزها از گذرگاههای ایمن عبور کنند، اما همچنان خطر عبور از نقاط فاقد حفاظ یا جادههای فرعی وجود دارد و نیازمند اقدامات گستردهتر حفاظتی و مدیریت یکپارچه زیستگاهها است.
وی افزود: اعمال برخی اقدامات مدیریتی مانند کنترل سرعت وسایل نقلیه و نصب فنس در مناطق طبیعی میتواند نقش مؤثری در بهبود جمعیت حیاتوحش داشته باشد و در سالهای اخیر، برخورد خودروها با حیوانات یکی از عوامل مهم کاهش جمعیت گونههای مختلف بهویژه در زیستگاههای نزدیک به جادهها بوده است، در این راستا، کاهش سرعت در محورهای عبوری از مناطق حفاظتشده و همچنین فنسکشی در حاشیه این مسیرها، بهعنوان راهکارهایی مؤثر برای کاهش تلفات جادهای حیاتوحش مطرح شدهاند.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0